Εσύ που βρίσκεις διέξοδο ;


από Philippos Marakis | Σκέψεις

 

Πόσες στιγμές έχεις νιώσει μια πλημμύρα χαράς που στη κόβει ξαφνικά μια σταγόνα λύπης ; Ξανά οι ίδιες σκέψεις, ξανά οι προβληματισμοί για το τώρα, για το μετά, για το αύριο.

Και στο τέλος τι ;

Ζεις στη μικρή πιθανότητα της πίκρας που θα φέρει το μέλλον, γιγαντώνοντας την και κάνοντας τη να μοιάζει βέβαιη. Κι ας μην είναι. Ας μην είναι καν πιθανή.
Είσαι ρεαλιστής θα μου πεις.. Μα πόσο ρεαλιστικό είναι να πέσει ένα αεροπλάνο σε μια πτήση που βρίσκεσαι μέσα; Σε τρώνε οι σκέψεις. Και αν…;
Τελικά η πιθανότητα της αποτυχίας επισκιάζει την επιτυχία και ζούμε στο φόβο.

Ας απολαύσουμε τις εκατομμύρια πτήσεις αντί να σκεφτόμαστε την μια που ίσως πέσει.


2 σκέψεις σχετικά με το “Εσύ που βρίσκεις διέξοδο ;”

  1. Δυστυχώς το «ειδικό βάρος» της λύπης είναι μεγαλύτερο απ αυτό της χαράς με συνέπεια να μας επηρεάζουν βαθύτερα τα δυσάρεστα γεγονότα και να επισκιάζουν τα ευχάριστα. Όντας ρεαλιστές, γνωρίζουμε πως στη ζωή όλα είναι μοιρασμένα. Ποιος λογικός θα πίστευε πως μπορούν να μας συμβαίνουν μόνο ευχάριστα ή μόνο δυσάρεστα;; Το μυστικό είναι το σωστό ζύγι. Η διέξοδος είναι η ισορροπία. Η δική μου διέξοδος είναι η «παραμονή» και η ενασχόληση με το παρόν και η ελπίδα για το μέλλον.

  2. Ο αισιόδοξος, βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο. Ο απαισιόδοξος, μισοάδειο. Ο ρεαλιστής, απολαμβάνει το περιεχόμενο.

    Φίλτατε Φίλιππε, τα σέβη μου!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *