Τα ήθη και τα έθιμα


από Philippos Marakis | Σκέψεις

 

 

 

Τότε που η σαΐτα, η κροτίδα και η μπαλοθιά στον αέρα έγιναν έθιμο και δεν αλλάζει, γιατί είναι στις παραδόσεις του τόπου μας ακόμα κι αν σκοτώνονται άνθρωποι κάθε χρόνο.

Τότε που ντύνονται όλοι καλοί Χριστιανοί και περιμένουν να ανάψει η λαμπάδα τους από το Άγιο Φως που έρχεται με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος με έξοδα δικά μου.

Τότε που όλοι θυμούνται να ποστάρουν  «προσοχή στις κροτίδες για τα ζώα που τρομάζουν» αλλά επίσης θυμούνται να ποστάρουν και σέλφι με το αρνάκι στη σούβλα παραδοσιακά κάθε Πάσχα (όχι δεν είμαι vegan).

Και ρωτώ, όσων οι θρησκευτικές αναφορές και η κακώς εννοούμενη «παράδοση» κάμπτουν αρκετές αντιδράσεις τους, διαβάζοντας π.χ. για τη μαζική θανάτωση των δελφινιών κάθε χρόνο στην Ιαπωνία, με ασπίδα πάντα την παράδοση.. διαμαρτύρονται;  Σκοτώνοντας δελφίνια και μικρές φάλαινες οι ψαράδες της περιοχής συνεχίζουν μια παράδοση που έδωσε τη δυνατότητα στους προγόνους τους να επιβιώσουν σε εποχές που δεν υπήρχαν ούτε μεταφορές για να γίνει εμπόριο τροφίμων ούτε υπήρχαν πολλές άλλες εναλλακτικές για φαγητό. Όλα αυτά περί το 1600 μΧ. και τη πληρώνουν τα δελφίνια του 2019 μΧ.

Έτσι επειδή το λέει η παράδοση!

Γενικότερα έθιμα παρωχημένα και βίαια, που παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές κοινωνίες και σε «κουτσαβακισμούς»  κάποιων άλλων εποχών αλλά σίγουρα όχι σε μια σύγχρονη κοινωνία, καλό θα είναι να μας βάζουν όλους σε σκέψεις.

 

Χρόνια Πολλά

 


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *