Βλακεία.. Πως νικάς το ανίκητο


από Philippos Marakis | Σκέψεις

Έχουμε ακούσει φορές και φορές τη φράση ότι η βλακεία (η κάπως αλλιώς) είναι ανίκητη. Τροχαία ατυχήματα καθημερινά από «βλακεία», βανδαλισμός σε έργα τέχνης (κυρίως δρόμου) από βλάκες και πολλά άλλα..
Τελικά ποιοι είναι βλάκες και ποιος τους ορίζει; Η λογική ή η μάζα;

Με αφορμή κάποιους παράκτιους καθαρισμούς που κάνουμε αυτή τη περίοδο σκεφτόμουν..

Εγώ θεωρώ βλάκα αυτόν που το καλοκαίρι στα πλαίσια της «ατάραχης» καθημερινότητας του, της άγνοιας, της αδιαφορίας, πετούσε με περίσσια άνεση το πλαστικό ποτήρι του καφέ του στην παραλία, ενώ παράλληλα έθαβε το αποτσίγαρο του μέσα στην άμμο.

Αυτός πάλι θα θεωρεί βλάκα εμένα, που χωρίς να είναι η «δουλειά» μου, κάθομαι και προσπαθώ μέσα στη ζέστη να καθαρίσω τα δικά του απορρίμματα, από μια αχανή αμμώδη έκταση, μη καταλαβαίνοντας το λόγο και ενίοτε χλευάζοντας την όλη προσπάθεια, στη λογική του «ναι τόσα απορρίμματα θαμμένα και αυτός θαρρεί πως κάνει κάτι».

Εμένα η λογική μου λέει ότι αν δε τα πέταγες δε θα τα καθάριζα. Η δική του λέει, θα τα πετάω γιατί ξέρω ότι θα τα καθαρίσεις (στη καλύτερη έκβαση της λογικής του, γιατί υπάρχει και η άλλη που πιστεύει ότι κάπως θα εξαϋλωθούν τα απορρίμματα κάπου στο σύμπαν όπου καταφέρνει και ανακυκλώνει τα πάντα..)

Ποιος τελικά είναι ο βλάκας ; Για αυτόν εγώ για εμένα αυτός.

Και ποιων η φωνή τελικά ακούγεται δυνατά;
Μα φυσικά των πολλών.

Ας ενδιαφερθούμε επιτέλους ουσιαστικά για εμάς, για τους ανθρώπους, για τη γη.

Ας γίνουμε απ’ τους πολλούς , περισσότεροι!
Γιατί ένα πράγμα είναι σίγουρο.

Η βλακεία είναι ανίκητη


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *